Το γκολ του Σουντανί ήταν του... Μαρτίνς! - Στ. Γεωργακόπουλος


Το να νιώσει ένας γονιός την επιθυμία να πάρει μαζί τα παιδιά του για να παρακολουθήσουν έναν ποδοσφαιρικό αγώνα δεν περιορίζεται μόνο στην αγάπη προς τη φανέλα και το έμβλημα. Έχει να κάνει και με το τι θα δει ο εκκολαπτόμενος οπαδός εντός των τεσσάρων γραμμών. Αυτό που προσφέρει, λοιπόν, η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς από πέρυσι είναι κάτι ιδιαίτερα ελκυστικό. Χορταστικό, ποιοτικό, όμορφο…

Τέσσερις ημέρες πριν από ένα πολύ σημαντικό ματς για τους ομίλους του Champions League, με τον Ερυθρό Αστέρα στο Βελιγράδι, o Ολυμπιακός δεν επέτρεψε στο φάντασμα του περσινού αποκλεισμού από το Κύπελλο να κάνει ξανά την εμφάνισή του στον φαληρικό ουρανό. Μπορεί οι παίκτες του Σωτήρη Αντωνίου με το σφιχτό και ελαφρώς αναχρονιστικό 5-4-1 να επιδίωξαν κάτι ανάλογο, αλλά αυτή τη φορά το έργο είχε δράκο και το περσινό 0-1 με τις τελικές στο 28-1 έμεινε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

ΟΙ ΑΝΑΤΑΡΑΞΕΙΣ ΕΓΙΝΑΝ ΜΑΘΗΜΑ

Αν κάτι δεν είχαν οι «ερυθρόλευκοι» στο ντέρμπι της προηγούμενης αγωνιστικής με τον Παναθηναϊκό ήταν η διάθεση να μπουν όσο δυναμικά έπρεπε στο πετσί του ρόλου. Επηρεάστηκαν από την περιρρέουσα της σπουδαίας ισοπαλίας με την Τότεναμ, πόνταραν στη -δεδομένη- διαφορά κλάσης και το πήγαν στο ρελαντί, κάτι που πλήρωσαν στο 90’ με δύο πολύ σημαντικούς βαθμούς. Οι αναταράξεις που προκάλεσε η -αναπάντεχη για πολλούς- ισοπαλία στο ΟΑΚΑ, λειτούργησε ως μάθημα για τους επίδοξους πρωταθλητές.

Παρότι υπήρξαν πάλι αρκετές αλλαγές, αλλά και διαφορετική προσέγγιση (4-4-2) με Ελ Αραμπί και Σουντανί στην κορυφή της επίθεσης, οι γηπεδούχοι είχαν τον απόλυτα έλεγχο, συνολική κατοχή μπάλας στο 65% κι έπαιξαν από το πρώτο λεπτό όπως η γάτα με το ποντικό, χωρίς να κινδυνεύσουν ούτε στο ελάχιστο (2 τελικές η Λαμία). Εκείνο που δεν κατάφεραν ήταν να νικήσουν νωρίτερα την άμυνα του Βελλίδη, όχι επειδή δεν έφτιαξαν φάσεις, αλλά κυρίως επειδή ο Σουντανί που έλυσε τελικά και τον γόρδιο δεσμό με το 1-0 στο 61’, δεν έχει ακόμη 100% εμπιστοσύνη στον εαυτό του στο τελείωμα της φάσης, κάτι που θα έρθει με τον καιρό. Εννέα μήνες ήταν έξω ο Αλγερινός κυνηγός, μην το ξεχνάμε…

ΟΚΤΩ… ΣΚΟΡΕΡ ΣΤΟ 1-0

Όσο για το κινηματογραφικό γκολ που πέτυχε, δεν ήταν ο μοναδικός σκόρερ. Η μπάλα πέρασε μέσα σε διάστημα 10 δευτερολέπτων από τα πόδια 7 συμπαικτών του για να αναπαυθεί στα δίχτυα του αντιπάλου. Πρώτος μπήκε στη φωτιά ο Σεμέδο για να πάρει την κόντρα και να σπρώξει τη μπάλα στον Μπa. Εκείνος έπαιξε με τη μία στον Κούτρη κι εκείνος αμέσως κάθετα στον Βαλμπουενά. Ο Γάλλος με μία επαφή διάβασε την κίνηση του Ποντένσε στην πλάτη της άμυνας και ο Πορτογάλος άλλαξε απέναντι για τον Ελ Αραμπί. Μια ασίστ δίπλα ήταν αρκετή για να σπάσει το ρόδι ο Σουντανί σε ένα από τα ωραιότερα γκολ της σεζόν.

Αυτό το γκολ, λοιπόν, είναι του Πέδρο Μαρτίνς. Είναι το απόσταγμα της δουλειάς του από την πρώτη μέρα μέχρι σήμερα. Ταχύτητα, κινήσεις στο χώρο παιχνίδι με τη μία και ομαδικότητα στο φουλ. Αν, βέβαια, κι όλα αυτά τα παιδιά δεν είχαν την απαιτούμενη ποιότητα, πολλά απ’ όσα γράφουμε δεν θα είχαν συμβεί. Οι παίκτες κάνουν μάγκα τον προπονητή κι εκείνος την ομάδα. Έτσι πάει…

 

Η επιλογή του 4-4-2 με τον Σουντανί σε φάση ανάπτυξης να κατεβαίνει χαμηλά και να αποτελεί σκαλοπάτι για να φτάσει η μπάλα καλύτερα στην επίθεση, άρεσε πολύ σε γενικές γραμμές. Για να λειτουργήσει καλά, ωστόσο, η ιστορία χρειάστηκε ο Γκιλιέρμε να παίξει ακόμη και 10άρι. Ο Βραζιλιάνος έχοντας δίπλα του τον Καμαρά να καταπίνει μέτρα, έκανε σχεδόν το τέλειο παιχνίδι. Είναι ζήτημα αν στις δεκάδες επαφές του με τη μπάλα έκανε συνολικά 3-4 λάθη. Βαρόμετρο, καταλύτης και κομπιούτερ ήταν ο 28χρονος μέσος.

Έχει βάλει σκοπό να αναδειχθεί πολυτιμότερος της σεζόν, μεταξύ σπουδαίων συμπαικτών όπως ο υπέροχος -για μία ακόμη φορά- Βαλμπουενά, ο οποίος, ωστόσο, κινήθηκε περισσότερο αριστερά σε αυτό το ματς, αλλά και τον «βράχο» Σεμέδο που δίνει την εντύπωση του μπαμπά που παίζει μπάλα με τα παιδιά του και δεν αφήνει να του την πάρουν. Για τέτοια διαφορά ποιότητας και κλάσης μιλάμε…

Ο Γκιλιέρμε είχε συμμετοχή και στο 2-0, όταν άλλαξε όμορφα τη μπάλα με τον Κούτρη από τα πόδια του οποίου βγήκε η σέντρα που αξιοποίησε με σουτ βγαλμένο από πολεμική τέχνη, ο Ελ Αραμπί. Πέντε γκολ σε 9 συμμετοχές δεν τα λες και λίγα για τον γεννημένη στη Γαλλία, Μαροκινό διεθνή, ο οποίος αποδεικνύεται… φονιάς και στον Πειραιά, όπως συνέβη και στις προηγούμενες ομάδες του.

ΤΕΧΝΙΤΗΣ ΚΑΙ ΘΡΑΣΥΣ Ο ΛΟΒΕΡΑ

Όλα αυτά συνέβησαν χωρίς να πατήσουν το χορτάρι οι Μπουχαλάκης, Μεριά, Σισέ, Τσιμίκας, Γκερέρο, Μασούρας, ενώ αντίθετα πήραν χρόνο ο νεαρός Λοβέρα, ο οποίος έχει πολύ καλή επαφή με τη μπάλα και θράσος απαραίτητο για να κάνει καριέρα σε υψηλό επίπεδο, ο πολύ κοντρολαρισμένος και ιδιαίτερα ευφυής Μπενζιά, όπως και ο γερόλυκος Αβραάμ που είχε να παίξει από την πρεμιέρα με τη Βικτόρια Πλζεν.

Αν συνδυάσουμε τα παραπάνω με τη βράβευση του Ντέιβιντ Μπλατ, την παρουσία της ομάδας μπάσκετ, αλλά και την πολύ ωραία κίνηση της ΠΑΕ να στείλει τον Γιώργο Μασούρα να κάνει έκπληξη σε νεαρό φίλο της ομάδας που είχε γενέθλια δημιούργησαν μια πολύ γεμάτη βραδιά στο «Γ. Καραϊσκάκης» με τον Πέδρο Μαρτίνς να μοιράζει συγχαρητήρια και να θυμίζει με νόημα ότι τέτοια ματς θέλουν πάνω απ’ όλα υπομονή και καθαρό μυαλό.

Όσο για τον ρέφερι δύο φορές θα μπορούσε να κάνει χρήση VAR, ιδιαίτερα στο πρώτο μέρος όταν ο Βύντρα επιχείρησε να βγάλει τη φανέλα του Σεμέδο, πολύ πριν από το σφύριγμα της λήξης…

Photo Credits: Eurokinissi





Source link

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *